کنسرت شهریار رضا صادقی

باز هم کنسرت ، باز هم کنسرت و باز هم کنسرت...این دفعه کنسرت شهریار

نمی دونم از کجا شروع کنم...وقتی به مجتمع فرهنگی ورزش مشهدی شهریار رسیدیم ...پشت در خیل عظیمی از مشکی دوستا واستاده بودن...البته ما هم موقع خوبی رسیدیم چون بعد از چند لحظه صف طویل تر شد..هوا هم خیلی سرد بود...بالاخره انتظار به سر اومد و با باز شدن در به داخل سالن هدایت شدیم...بعد از قرار گرفتن در صندلیهاهمه بی صبرانه منتظر ورود رضا صادقی بودن ...سوت میزدن جیغ میزدن...همهمه بود ...همه میخواستن رضا زودتر به روی استیج بیاد ...همه انرژی می خواستن ...از دورو ور خودمون خوشبختانه فقط من بودم و یکی دیگه از دوستای مشکی پوشم که همون اولش از بس جیغ زدیم صدامون گرفت...بالاخره اعضاء مشکی پوش گروه رضا صادقی در جایگاهاشون قرار گرفتن ...من میدونستم قراره برای شروع کدوم ترانه اجراء بشه چون رضا همیشه همین ترانه رو اول اجراء میکنه...داشتم فراموشت میکردم..آهنگ ترانه نواخته شد چراغ ها خاموش شد و رضا به سن اومد و شروع کرد به خوندن و بعد دوباره نور اومد ...داشتم فراموشت میکردم...من که دستام و گرفته بودن تا از جام پا نشم..بعد از اجرای این ترانه با حاضرین سلام وعلیک و بعدش هم طبق معمول برای احترام به همه پدر و مادرها همه ایستادن و 10 ثانیه دست زدند ...از مرحوم فرهاد ، ناصر عبدالهی وبقیه خواننده هائی که به رحمت خدا رفته بودن یاد کرد... از ناصر عبدالهی که دیروزدومین  سالروز وفاتش بود بیشتر صحبت کرد .بعدش هم شروع به اجرای ترانه های به یاد ماندنی کرد. راستی و مستی ،ممنونم ،سلطان قلبم، بی خداحافظ، خانمون خشت گلی ، ساده بیا ، نرو ، نمی تونم ببخشمت ،( ناصریا ، یامبو صحنه از ناصر عبدالهی) خدا رو دوس دارم ، تو با منی ،هیچ جا بندر نابو وایسا دنیا...

دوستان عزیزم میدونید چی رضا رو از دیگر خواننده ها جدا میکنه همین حس انتقال احساسشه ...به کاربردن کلمه عزیزم ، قربونت برم ، عشق من و دست گذاشتن رو قلبش که وقتی به اینجاها میرسید همه جیغ میزدن .خودمم که جیغ زدنهای بنفشم همه جا آوازش هست البته فقط تو کنسرتهای رضا .... رضا صادقی عزیز ترانه وایسا دنیا را 2 بار اجراء کرد... من که هم گریه می کردم هم دست میزدم هم جیغ میزدم ...فقط سوت رو بلد نبودم خلاصه حسابی قاطی کرده بودم ولی احساس میکنم از کنسرت تالار وزارت کشور خیلی گرم تر بود . رضا ی عزیز پر از انرژی  بود و مردم هم که واقعاً یه جاهایی که دیگه کم میاوردن فقط اشک میریختن چون رضا خیلی ترانه هاشو با احساس اجرا میکنه.خلاصه جای همه دوستان خوبم خالی بود ...به امید اینکه باز هم شاهد اجرای کنسرتهای بعدی باشیم...و رضا صادقی عزیزاین مرد مشکی پوش رو همیشه شادتر و موفق تر از قبل ببینیم.

           فقط میخوام بگم رضا صادقی عزیز :

                                    تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم            ممنونم اجازه دادی تا با تو زندگی کنم

ایام به کامتون و یلدای زیباتون مبارک .لپاتون به سرخی انار..

یا علی...

به یاد ناصریا

29 آذر سالروز درگذشت هنرمند عزیز کشورمون ناصر عبدالهی را گرامی میداریم...

طلوع دل انگیز : 10/10/1349

غروب غم انگیز : 29/9/1385

ناصریا ، چه  نابهنگام  بود و چه باور نکردنی ، پر کشیدن و کوچ کردن به منزل ابدی ! 2 سال است که هنوز ترانه ناصریا در ذهن و یادمان گوشه نشینی اختیار کرده .برای آنچه که بودی و برای آنچه که برایمان به یادگار گذاشتی همیشه در قلبهایمان باقی خواهی ماند تا بدانی خداوند همین نزدیکیهاست  ...

رضا صادقی در جریان بیست و چهارمین جشنواره موسیقی فجر به یاد ((ناصر عبدالهی )) ترانه ناصریا را اجرا کرد...ناصریا قطعه ای معروف از مرحوم ناصر عبدالهی بود که صادقی برای تجلیل از این هنرمند بندر عباسی و به مناسبت نزدیک بودن سالگرد فوت این هنر مند بزرگ ایران این قطعه را اجرا کرد...گفتنی است  همزمان با سالروز درگذشت عبدالهی (29 آذر ماه ) شرکت آوای نکیسا آلبومی را با نام به ((یاد ناصریا )) شامل 8 قطعه با صدای ((اسحاق احمدی )) روانه بازار می نماید...

قطعه زیر ترانه ای است از رضا صادقی تقدیم به ناصر عبدالهی ...روحش شاد یادش گرامی...

وقتی رفتی همه چی رفت همه ی دلبستگی رفت

شب و روزم یکی شد حتی حس زندگی رفت

دیگه بی تو مرده بودم حرف مردم شده بودم

توی آغوش نبودت تو خودم گمشده بودم

وقتی رفتی تازه فهمیدم کی بودی

برای من طپش زندگی بودی

وقتی رفتی دیگه اون پنجره خوابید، وقتی رفتی ، آره رفتی ، وقتی رفتی

از تو مونده یادگاری واسه ی من بیقراری

 خنده رولبامه اما ، از دلم خبر نداری

نه تو بودی نه ترانه ، نه یه حرف عاشقانه

من مگه از تو چی خواستم فقط و فقط بهانه

وقتی رفتی همه چی رفت همه ی دلبستگی رفت

شب و روزم یکی شد حتی حس زندگی رفت ...

یا علی...

دوست دارم یه عالمه...

27 آذر دهمین سالروز از دست دادن پدرعزیزم، مصادف با عید سعید غدیر، عید عاشقان علی (ع) را گرامی میدارم...

پاییز زیبا چه بگویم ، پیشتر از اینها برای من قشنگترین فصل بودی...تا بودی باران بود، برگهای خزان زیبا بود ...عاشقانه ها بود...شده بودی برایم عروس فصلها ...در روزهایت عاشق تر میشدم...می خندیدم ...به آرزوهایم نزدیک تر میشدم...اما نمیدانم به یکباره چه شد...ناگه بادهای سیاه روزگارت جدایی از تنها مرد بزرگ زندگیم را برایم رقم زد...پدرم تنها گل واژه محبت ...او که تا بود سایه ای را بر سر حس میکردم  ، تا رفت  ناگهان در اوج بی پناهی خود را یافتم... پدراگر بودی بر دستانت بوسه میزدم و فریاد میکشیدم امیدوارم از من راضی بوده باشی... دوستت دارم به خدا...

این ترانه زیبا از آقای رضا صادقی تقدیم به همه پدران دنیا و پدر عزیزم...

بوی لاله بوی شبنم می ده دستت

بوی احساس و محبت می ده دستت

بوی رحمت بوی زحمت می ده دستت

بوی الفت بوی نعمت می ده دستت

پدر قربون دستت ،پدر قربون دستت...

توی اوج خستگی بشاش رویی

مهربانانه ترین خلق و خویی

همه عالم یه گوشه تو یه گوشه

من بشم قربون هر تاری ز مویت

پدر قربون دستت ، پدر قربون دستت

ای برای هر جوونی حکم یک روح

ای تویی منبع عشق و رحمت و جون

تا تو هستی رو سرم عین وجودم

بی تو من ای پدر، نیست و نابودم

پدر قربون دستت ، پدر قربون دستت...

یا علی...

خبرای جدید از کنسرت رضا صادقی

به بهانه حضور آقای مشکی پوش در بیست و چهارمین جشنواره بین المللی موسیقی فجر

تقدیم به او:

سلطان قلبم ، بی تو سرابم

         آلوده ی فکر ناجور و تردید

                     برگرد و از من عشقی بنا کن

                              کانون روحم به عشق تو نزدیک...

در ضمن خبری برای دوستای خوبم داشتم که حکایت از حضور آقای رضا صادقی در مجموعی فرهنگی ورزشی مشهدی شهرستان شهریاردر کنسرتی که در روزهای 28-29-30 آذر و 1 دی ماه برگزار میشود مینماید... برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید به سایت کنسرت ایران مراجعه و نسبت به تهیه بلیط اقدام نمایید...طی تماسی که شخصاً با مرکز موسیقی ققنوس داشتم مطلع گردیدم از امروز 24 آذر ماه بلیط های کنسرت به فروش میرسد...به امید دیدار...

http://www.iranconcert.com

پایان خوش کنسرت رضا صادقی

کنسرت  بزرگ آقای رضا صادقی هم با اجرای خوب ایشون به پایان رسید....همه کسانی که رفته بودن راضی و خوشحال برگشتن...برگشتن تا مصمم تر از همیشه بگن مشکی رو فقط به خاطر یکرنگیش دوس دارن...دوس دارن چون یه روزی یه مردی با یه تن پوش مشکی اومد ، با غمی که تو صداش داشت فقط گفت مظهر عشق یعنی خدا...مظهر عشق یعنی تن پوش خونه ی خدا ...اومد و گفت :

 قربون هر چی عاشقه که مهرش آسمونیه ...وفا ، تو خون و پوستشه، آخره مهربونیه .....

اومد و از عاشقی خوند ، شد محبوب همه ، شد معنای همه عشق...خواست بمونه و موند ...نخوند تا بمونه ...نخواست خوندنی بشه ...میخواست موندنی بشه و شد. حجتش برای موندن تعبیرش از رنگ مشکی بود...رنگی که شد رنگ همه ی عاشقیها...

عشقی که برای همه مفهوم یکرنگی داشت...

تعبیرتون از عاشقی یه رنگی باشه تا بمونین...بمونین تا پرچم مشکی رو دراوج کعبه دل بزنید...

یا علی...  

دیدن تو گر چه از دور واسه من یه جور امیده

یه چیزی مثل یه جادو که بهم رهایی میده

این مهمه که میدونم واسه من چقدر عزیزی

من که جام عشق و دادم چه بنوشی چه بریزی...

یا علی...